مرتضی جوهری
موساد از هیچ قانونی پیروی نمی کند و حتی قوانینی را که صهیونیست ها تعیین کرده اند زیر پا می گذارد. پایبند به هیچ دین و مذهب یا اصول خاصی نیست و برای رسیدن به هدف خود از هر خط قرمز و مقدساتی عبور میکند. مئیر آمیت که خودش را در چند عملیات پیروز دید، به فکر توسعه قلمرو جاسوسی موساد افتاد. برای این کار، واحد ۱۸۸ را که متعلق به آمان بود، به خدمت سازمان خودش درآورد و از اسحاق شامیر خواست دوباره به موساد برگردد. آمیت نام این واحد را «سزاریه» گذاشت و از این طریق چندین مأمور را آموزش داد و در گروه های مختلف به سوریه، لبنان، مصر، مراکش، اردن، عراق و سایر کشورهای اسلامی فرستاد.
اکتبر ۱۹۶۵ چندین مبارز فلسطینی در بیروت بودند؛ این افراد به یک نگرانی بزرگ برای آمیت تبدیل شده بودند و از زمانی که در آمان خدمت میکرد به دنبال راهی برای ترور آنها بود. وقتی ریاست موساد را برعهده گرفت، چند مأمور را به لبنان فرستاد تا فعالیت ها و افراد مرتبط با این مبارزان را زیر نظر بگیرند. آمیت در جلسه ای با «لوی اشکول» نخست وزیر وقت اسرائیل که متن اصلی آن سال ها بعد در نیویورک تایمز منتشر شد، گفت: «برای این کار از یک زن کمک خواهم گرفت و او را به لبنان خواهم فرستاد». وقتی اشکول از او پرسید الان این مأمور کجاست، آمیت گفت: «او با گذرنامه کانادایی در پوشش یک عکاس برای یک آژانس مطبوعاتی فرانسوی کار می کند». اشکول با اجرای این عملیات موافقت کرد.
سال ها بعد هویت و چهره واقعی این زن فاش شد، «سیلویا رافائل» (Sylvia Raphael) که در بسیاری از مأموریت هایش نقش تأثیرگذاری برای تحقق اهداف موساد داشت. رافائل با درجه «مبارز» در فرانسه برای موساد کار می کرد. درجه مبارز بالاترین درجه در موساد است. او در فرانسه به عنوان یک عکاس کانادایی و با نام «پاتریشیا راکسبورو» (Patricia Roxborough) برای مطبوعات فرانسوی مستندسازی و عکاسی می کرد. به ظاهر مواضع ضد صهیونیستی شدیدی داشت و همین باعث شده بود به راحتی بتواند اطلاعات و تصاویر زیادی از مکان های حساس در کشورهای عربی و نیز اشخاص مهم جمع آوری کند. رافائل برای عکاسی به اغلب اردوگاه های شبه نظامیان فلسطینی نفوذ کرده و با بیشتر مقامات کشورهای عربی در ارتباط بود و حتی در مهمانی ها و جلسات آنها شرکت می کرد. پرتره های زیادی از چهره های معروف از جمله «جمال عبداناصر» و «انور سادات» تهیه کرده بود. جاهایی که او می توانست برود برای اغلب خبرنگاران ممنوع بود چه برسد به این که یک اسرائیلی باشد.
رافائل وقتی از آفریقای جنوبی به تل آویو رفت، به عنوان معلم شروع به کار کرد. پس از چند سال علاقمند به فعالیت در موساد شد و چون در استعدادسنجی این سازمان متوجه توانایی او در عکاسی شدند، او را با پوشش عکاس به فرانسه فرستادند. از سال ۱۹۶۵ توسط آمیت به عنوان مأمور اصلی در عملیات های ترور انتخاب شد. با دستور آمیت، رافائل تحت واحد سزاریه به لبنان فرستاده شد و چندین مبارز فلسطینی را ترور کرد. چند سال بعد دوباره در مهم ترین عملیات های موساد نقش اصلی خود را ایفا کرد.
ادامه دارد...
شما چه نظری دارید؟